Zero Hour 7 juni 1917
Zero Hour: 7 juni 1917
- De bombardementen starten sporadisch op 28 mei 1917, en worden versterkt op 31 mei, zes dagen voor de aanval. In die periode worden er 3.561.530 projectielen afgeschoten.
- Diverse schijnaanvallen gaan door op 3 en 5 juni met ‘Creeping Barrages’. Het opzet is om de Duitse kanonnen uit hun tent te lokken, ze op die manier te lokaliseren en te vernietigen.
- Verschillende gasaanvallen richten zich op Duitse veldbatterijen.
- Op 3 juni wordt Wijtschate dorp speciaal gebombardeerd, de dag erop is Mesen aan de beurt.
- Dagelijks worden er raids uitgevoerd om het moraal van de Duitse troepen aan te tasten.
- Op 7 juni 1917:
- 02u : de vliegtuigen scheren op lage hoogte over de Duitse batterijstellingen om de aandacht af te leiden van de zich in positie stellende troepen.
- 03u30 : alle Britse kanonnen stoppen met bulderen teneinde de Duitsers te verleiden om dat ook te doen. Het wordt volledig stil … Een getuigenis: ‘Het is moeilijk om dat laatste half uur te beschrijven. Een prachtige heldere sterrenhemel, zo kalm als een nacht ooit had bestaan wat betreft bombardementen aan dat veel bestreden front. Soms een lichtkogel naar beneden vallend als een heldere meteoriet en minder vaak voorkomend een schot van een geweer’.
- 04u: alle aanvalstroepen zijn aanwezig op de verzamelpunten bij de eerste linie.
- 04u10: VUUR! 19 mijnen verscheuren de stilte en veroorzaken een gigantische vuurzee. De heuvelrug van Wijtschate- Mesen schudt heen en weer …
-
-
Achiel Van Walleghem, onderpastoor van Dikkebus getuigt:“ ’t Was juist 4 ure en ’t eerste daglicht begon te schemeren toen ik al met eens het reusachtigste en tevens het ijselijk prachtigste vuurwerk zag dat ooit in Vlaanderen ontsteken wierd, een ware volkaan, ’t was of gansch het zuidoosten vuur spuwde… Het duurde nog eenige seconden eer wij de schokken gevoelden. Dit was een ware aardbeving die ruim eene minute duurde …Och, ware ’t geen menschenslachterij men zou het ‘prachtig’ noemen.”Britse soldaten getuigen:“ Een lichtflits scheurde de duisternis, en alsof deze schicht een portaal van de hel had opengescheurd, de aarde ver wegslingerend, schoten vuur en vlam in bloedrode torens omhoog, gevolgd door draaiende kolken inktzwarte rook. Dit monsterachtig verschijnsel hing in de lucht, doorlaaid van stromen vuur. En beneden deze gruwel schudde de grond en braakte aarde, stenen en menselijke lichamen uit- een stuiptrekking zonder weerga, ooit door mensenhanden volbracht.”
“Stipt te drie uur tien ging er een diep vlug gesmoord gezucht op; de grond voor mij werd opgeheven alsof een reus, uit zijn slaap opgestaan, zich een weg baande naar de oppervlakte van der aarde; dan zag ik zeven ontzaglijke zuilen van rook en vlammen honderden voeten hoog, de lucht ingaan, terwijl duizenden kilo’s klei en stenen naar alle kanten werden geslingerd. Niet alleen beefde de aarde, maar zij werd voor- en achteruit geschud zo, dat ik moeite had om mij staande te houden”Duitse soldaten getuigen:“ De grond schokte als in een natuurlijke aardbeving. Zware betonnen schuilbunkers kantelden. Een orkaan van hete lucht blies kilometers ver weg, terwijl er stukken hout, ijzer en aarde uit vielen en enorme zwarte wolken van rook en stof verspreidden zich over het land. Het effect op de troepen was overweldigend en verpletterend’.
'Ze verschenen als negentien gigantische rozen met karmijnrode blaadjes of als enorme paddestoelen die traag en majestueus oprezen uit de grond en daarna met een enorme knal in stukjes uiteenspatten, en die veelkleurige zuilen van vuur, gemengd met aarde en scherven, de hoogte injoegen.'
