Het fort van Wijtschate
Als observatiepunt is Wijtschate voor de Duitsers van groot strategisch belang. De stad Ieper ligt in vogelvlucht slechts 7 km hier vandaan. Alle troepenbewegingen ten zuiden van de stad worden van hieruit waargenomen. De Britse linies liggen volledig in het bereik van de hoger gelegen Duitse kanonnen. De Duitsers bouwen Wijtschate dan ook om tot een niet in te nemen fort. Een aantal vooruitgeschoven posities worden tot versterkte voorposten verstevigd: Spanbroekmolen, Petit Bois, Hollandse schuur Farm, Maeldestede Farm, Peckham, Ontoria Farm … Diverse klassieke aanvallen lopen zich te pletter op de versterkte heuvelrug van Wijtschate en Mesen.‘Als het bovengronds niet lukt, dan proberen we het maar ondergronds’, moeten de Britten gedacht hebben.
Reeds in 1915 gaat de oorlog in de gehele Ieper Salient stilletjes ondergronds. Britse en Duitse mijnwerkers graven een netwerk van gangen en tunnels naar en onder elkaars posities. Regelmatig laten ze die ontploffen en in de ontstane krater bouwen ze een nieuwe versterkte positie uit.
Begin 1917 zijn er tussen Hill 60 en Ploegsteert zo’n 44 Duitse en 12 Britse minikraters zichtbaar in het niemandsland. Slechts een fractie van het aantal ondergrondse ontploffingen, want in 1916 blazen de Britten 750 mijnen op en de Duitsers 696. Onder de grond spelen zich soms gruwelijke taferelen af: gevechten tussen Tunnellers en Mineurs wanneer een vijandige tunnel doorboord wordt, stikkende gravers door een zuurstoftekort of mijngas, invallende tunnels door grondverschuivingen…En wat doe je als je uit jou tunnel kruipt en vaststelt dat de vijand ondertussen de eigen loopgraaf bovengronds heeft veroverd?
Toch blijft dit alles slechts een voorspel van wat er midden 1917 nog komen zal.
