Het Ierse verhaal
De aanval wordt uitgevoerd door 4 legerkorpsen: het 10de Korps, het 9de Korps, het 2de Anzac Corps en het Reserve Korps. Ieder korps bestaat uit vier divisies. De sector voor Wijtschate wordt bemand door het 9de Korps bestaande uit de 36ste Ulsterse Divisie, de 16de Ierse Divisie en de 19de Divisie. De 11de Divisie staat in reserve en doet niet onmiddellijk mee met de aanval. Het is de eerste keer aan het Westelijk Front, dat katholieke en protestantse Ieren in het veld, zij aan zij vechten. Zij gaan hiermee in op de oproep van Majoor William Redmond om gezamenlijk ten strijde te trekken. Gezien de gespannen situatie op het thuisfront is dit geen vanzelfsprekende zaak. De 16de Divisie neemt de linkerkant van de weg Kemmel-Wijtschate voor zijn rekening, de 36ste stond aan de rechterkant.
Majoor William Redmond, Member of Parliament
Ierland 1914. Het Ierse eiland maakt volledig deel uit van Groot-Brittannië wat snel oplopende interne spanningen veroorzaakt. Radicale nationalisten eisen een totale afscheuring. Meer gematigden pleiten voor zelfbestuur of ‘Home Rule’. De hoofdzakelijk Noord-Ierse unionisten verzetten zich echter met hand en tand tegen elke vorm van zelfstandigheid.
De Irish National Party, onder leiding van de invloedrijke nationalist John Redmond, krijgt in 1914 eindelijk een wet door het Britse parlement die het langverwachte zelfbestuur vorm moet geven. De Eerste Wereldoorlog gooit roet in het eten en de wet wordt uitgesteld. Redmond blijft loyaal tegenover de Britten en roept zijn landgenoten op om dienst te nemen in de 16de Ierse Divisie. Zijn broer William, prominent parlementslid voor de Irish Party, ondersteunt deze rekruteringscampagne voluit. In een bevlogen toespraak vanop het balkon van het Imperial Hotel in Cork engageert hij zich met de legendarische woorden “Old as I am, and grey as are my hairs, I will say: Don't go, but come with me”.
“Willie” Redmond wordt kapitein, later majoor, bij het 6de bataljon Royal Irish Regiment. Hij blijft ook actief in het Britse parlement. In zijn laatste indrukwekkende tussenkomst te Westminster roept hij de Ieren op om een voorbeeld te nemen aan de samenwerking in de frontlijn tussen de voornamelijk protestantse 36ste (Ulster) Divisie en de hoofdzakelijk katholieke 16de (Ierse) Divisie.
Op 7 juni 1917 raakt hij bij de bevrijding van Wijtschate, bij de start van de aanval, gewond door granaatscherven. Een voormalig politiek tegenstander, soldaat John Meeke, snelt ter hulp. Hij neemt het 56-jarige parlementslid op zijn schouders en probeert hem te evacueren. Bij deze poging wordt hij zelf geraakt maar slaagt er toch in om de majoor door collega's te laten wegbrengen. Voor deze actie zal Meeke later de Military Medal ontvangen. Kort daarna sterft William Redmond in een hulppost in Dranouter. Hij wordt begraven in de kloostertuin van Loker. De man die ooit de Peter Pan van de Britse politiek werd genoemd ligt er nog altijd in een eenzaam graf tussen de velden.
“Willie” Redmond wordt kapitein, later majoor, bij het 6de bataljon Royal Irish Regiment. Hij blijft ook actief in het Britse parlement. In zijn laatste indrukwekkende tussenkomst te Westminster roept hij de Ieren op om een voorbeeld te nemen aan de samenwerking in de frontlijn tussen de voornamelijk protestantse 36ste (Ulster) Divisie en de hoofdzakelijk katholieke 16de (Ierse) Divisie. 
